Over Hiphop
Hiphop: twee kanten
Net zoals Ying-Yang kent HipHop twee kanten, twee stromingen.
De eerste is de kant waaruit hiphop is geboren: rauwheid, passie, inspiratie
en competitiedrang, vaak 'underground hiphop' genoemd.
De tweede stroming wordt inmiddels door velen een complete tegenpool van de eerste stroming genoemd. Vreemd genoeg is deze tweede stroming geboren uit de successen van de eerste. In de tweede stroming is de 'maatschappelijke verantwoordelijkheid' vaak ver te zoeken en heeft alles te maken met seks, drugs, geweld en natuurlijk het geld.
Door de commerciële successen van de tweede stroming, staat deze stroming veel meer 'in the picture'. En door die aandacht is het natuurlijk heel makkelijk voor de onwetende om alle hiphop liefhebbers te generaliseren tot wat ze op tv zien. Hierdoor is de Ying-Yang in hiphop niet meer in balans, veel mensen hebben de artistieke mogelijkheden in hiphop vergeten en blijven terugvallen in dezelfde shit waar alles om chicks and money gaat. Hiphop is veel meer dan afgezakte broeken en scheve petjes. Bij gebrek aan gedegen recente informatie over deze hedendaagse cultuur, roept het beeld vaak negatieve associaties op bij volwassenen. Zie ook: Achtergrond van het event.
Geschiedenis
Hiphop staat synoniem voor een levensstijl, een sub- en straatcultuur
waarbij rap de taal van de straat is. De muziekstijl hiphop ontstaat midden
jaren ' 70 in New York, en dan met name in de achterstandswijk The Bronx. De
muziek wortelt in de traditie van funk, reggae, soul en disco. Nederhop is
Nederlandstalige hiphop met een eigen slang (soms letterlijk vertaald uit het
Engels), ontstaan in de jaren '80.
De oorsprong van hiphop voert terug tot in de middeleeuwen wanneer Afrikaanse verhalenvertellers 'rappend' van dorp tot dorp trekken. Ook in slavensongs einde 18e eeuw is een mix te horen van rap, gospel en blues.
Hiphop als muziekstroming van onze generatie, bestaat uit vier
pijlers:
breakdancing, MC'ing (rap), DJ'ing (turntablism) en graffiti. De basis voor
hiphop werd gelegd in de New Yorkse wijk The Bronx midden jaren '70. De Jamaicaanse
discjockey DJ Kool Herc mixt daar op zijn blockparties (wijkfeesten) bekende
discoplaten aan elkaar en herhaalt de breaks en vette beats. De MC
(master of ceremonie) rapt over deze ontstane mix met nieuwe ritmepatroon
(beats) en zweept het publiek op. Zo ontstaan er nieuwe
dansstijlen: breakdance en electric
boogie. De jongens die dansen op die 'breakbeats' zijn de b-boys,
de meisjes b-girls. Discjockeys ontwikkelen gaandeweg nieuwe
draaitafeltechnieken door hun geavanceerde drumcomputers en draaitafels.
Naast alle muzikale vernieuwingen blijkt hiphop ook dé nieuwe uitingsvorm
van zwarte jongeren uit New Yorkse achterbuurten als the Bronx, Queens en Brooklyn
die kunnen rappen over het harde leven in de Amerikaanse getto's. Hiphop wordt
een 'eigen' cultuur en geeft hen een gevoel van trots en eigenwaarde; het
is een levensinstelling in plaats van een modegrill. Rapcrews proberen elkaar
verbaal met rhymes af te troeven zoals de gangs in de getto's elkaars territorium
bevechten.
Begin jaren tachtig is hiphop in Amerika een populaire, geaccepteerde
muziekstroming waarin meerdere vormen een plek vinden: een rauwe vorm met felle
raps en kale beats, 'luchtige' hiphop van catchy refreintjes en gecensureerde
teksten, en alles daar tussenin. In de 20ste eeuw is hiphop een miljoenenindustrie
en de muzikale invloed is te horen in bijna elke populaire muziekstroming.
Breakdance en graffiti nemen langzaam in populariteit af.